Τρίτη 28 Ιουνίου 2022

 Λενε για μας

Με ανανάδες πρήστηκα στο Μιντανάο
με πότισαν σακέ σε μπαρ στη Χιροσίμα
ηδονικά τερτίπια μου χαρίσαν στο Μανάο
μ' ένα βαπόρι που πηγαίνουν όλα Πρίμα.
Πουλήσαμε τα μπρούτζα στην Φορμόζα
αυτά που 'χαμε βουτήξει απ' τ' αμπάρια
και τα λεφτά ξοδέψαμε στο μπαρ Μιμόζα
πιέστε κορίτσια, ο κινέζος έκλεψε στα ζάρια.
Με άδεια βαρέλια πληρώναμε κορίτσια
και στρωματσάδα στο Μπαλί σα σε στρατώνα
όλες μαζί μας έκαναν χιλιάδες βίτσια
το κέφι μας να κάνουμε σε τούτο τον αιώνα .
Στάρι πουλάμε τσουβαλάτο στη Κορέα
αμερικάνικο κλεψίμι απ' το φορτίο
Τζο-τζο με φράουλες κερνούν ωραία
οι σχιστομάτες μέσα στο μπαρ του "Τιο"
Έχουν να πουν οι φίλοι και οι γνωστοί μου,
πως όσα και αν εδούλεψα στα ξένα
δεν ξέρω αν έχουν δίκιο άνθρωποι μου
με τα κορίτσια μες στα μπαρ και σε ταβέρνα.
Λαθρεπιβάτες του μυαλού.
Θυμάμαι στην Τζακάρτα ένα δείλι
που δόκιμος είμουνα πριν χρόνια
μου έδωσες τα δροσερά σου χείλη
στην βαρκα κάτω απ' τα καπόνια.
Μετά σαλπάραμε και πιάσαμε την ρότα
στης συλλογής τον κάβο εγώ λαθρεπιβάτης
μιας σκοτεινής ζωής μου άναψαν τα φώτα
τα όνειρα μαζί σου θα μου γίνουν εφιάλτης.
Όταν το κύμα με κτυπούσε μανιασμένο
και του ουρανού το μπλε γινόταν μολυβένιο
βαθιά στ' όνειρο σε είχα σφαλισμένο
που τότε πρωτάρης είμουνα και ανέγνιο
Στη λάβρα τη ζεστή της Γκάνας κάποιο βράδυ
σε μια καλύβα τροπική της φύσης σαν γουρούνι
η Γκλάντις αραπίνα μου έδινε καυτό το χάδι
έφυγα ερωτευμένος ξανα μέχρι το μπούνι
Της συλλογής το κάβο πιάνω πάλι
την θέση τη δική σου παίρνει εκείνη
γυμνή με ορτανσίες στο μαύρο της κεφάλι
εσένα πρώτη, αγάπη λαθρεπιβάτη αφήνει. .

Παρασκευή 24 Ιουνίου 2022

 σκέψεις καλοκαιρινές

Μητροπολίτης να γενώ ή πάπας απ΄' τη Ρώμη
να εκπροσωπούσα το Θεό να του ζητώ τη γνώμη
και να μην ειμαι λαϊκός να του ζητώ ψωμάκι
ή τη βοήθεια του αδελφού να βγάλομαι το μάτι.
Να του μιλούσα για γιατρούς που κάνουν απεργία
που μια κυβέρνηση έβγαλε σε μόνιμη αργία
να του μιλώ για πόλεμο για βόμβες και οβίδες
για λευτεριά για ανθρωπιά να δόσει τις ελπίδες.
Ξεριζωμένους, πρόσφυγες, ορφάνιας κακουχίες
που οι πόλεμοι τους πρόσθεσαν άπειρες δυστυχίες
αγνοουμένους, νηστικούς, χάμω στη γη ανθρώπους
συμφέρον, και κεφάλαιο, ξόρισε σε άλλους τόπους.
Είναι θεός και κάθεται στο θρόνο του επάνω
και έχει το ραχάτι του και δεν κοιτάζει χάμω.
Να του μιλήσω να του πω κοφτά και με το θάρρος
γιατί μας εβαρέθηκε και δίνει τόσο βάρος.
Δεν το μπορείς στα γρήγορα ν' αλλάξεις κυβερνήσεις
η βάλθηκες για μια στιγμή να μας σε αφανίσεις
Ανάβω τα καντήλια σου βάζω σου και λιβάνι
καθημερνά παρακαλώ μια χάρη να μου κάνει.
Να σταματήσουν πόλεμοι και η ζέστη να γλυκάνει
και μ' ένα φύσημα απαλό το πόνο μας να γειάνει.
Αν ίσως και δεν ακουστώ τα ράσα θα πετάξω
και με τους άγιους τους απλούς εκεί θα σε εντάξω.
Τότε θα είσαι εσύ Θεός μαζί με τους αγίους
γνωρίζεις μια παραμιά που λέν στους επιγείους
φοβέρα θέλουν οι Άγιοι για να θαυματουργούνε
φοβέρα θέλει ο θεός ίσως και λειτρωθούμε .
καπετα Γιαννης (καραμέλος)

Πέμπτη 23 Ιουνίου 2022

 Μερικές φορές πλανιόμαστε από φωνές άλλων και χάνουμε τον δρόμο μας. Υπάρχουν Άνθρωποι γεμάτοι φως που μας προειδοποιούν «Πρόσεχε σε παρακαλώ….» και είναι και κάποιοι που με τη μάσκα της αυθεντίας κουνάνε αυστηρά το δάχτυλο στα μάτια σου, συρρικνώνοντας την φωνή, τα θάρρη τα, την ελευθερία σου.

Ωστόσο αυτό που καταφέρνει να μας ξεφτιλίζει περισσότερο απ’ όλα είναι η ματαιοδοξία μας, κι αυτό το διαισθάνεται τόσο αυτός που κρίνει όσο κι αυτός που κρίνεται.
Να τώρα θυμάμαι πάλι τα λόγια του παππού <<δεν ελπίζω τίποτα δεν φοβάμαι τίποτα είμαι λεύτερος>>
Κρίμα ....γιατί δεν έπρεπε να ελπίζω ...
Ελπίδα ποία ελπίδα ?
Ήταν φορτωμένη στον γάιδαρο και ψόφησε στο δρόμο.
Γιαυτό έκαναν εμάς γομάρια για να τρώμε τις βουρδουλιές.
Έκανα την υπομονή μου. Μια από τα ίδια. Δεν μπορούσαμε , δεν γινότανε έτσι έπρεπε προς τέρψη των άλλων...είμαστε κατάπτυστοι .. φτου μας .
σταματήστε ποια να λέτε καλημέρα... δεν σας πιστεύω

Κυριακή 19 Ιουνίου 2022

 Τι λέμε τώρα . ένα τσουβάλι ερωτήσεις με θέμα την ψυχή . που είναι η ψυχή ; Μια ψυχή που είναι να βγει ας βγει . Μου έβγαλες την ψυχή. Από τα κατάβαθα της ψυχής μου ευχές. Πολύ μεγάλο θέμα είναι αυτή η ψυχή . Όλοι μας την αναφέρουμε μα κανένας δεν την είδε ποτέ . Οι σοφοί Έλληνες την ονόμασαν έτσι και έγινε αποδεκτό τ΄ όνομα παγκόσμια. Άσε δε που πηγαίνει <<εν τόπω χλοερό>> αν φύγει από μέσα μας . ....... Δια τούτο

ΟΙ ΨΥΧΕΣ
Μην προσπαθείτε να διαβάστε την ψυχή μου
πνίγεται μες στα όνειρα όλη η αλήθεια
αν ποτέ γράφω σε χαρτί για την ζωή μου
με λέξεις της γραφής σας κάνω παραμύθια.
Πολλές φορές αρκούμε στην σιωπή
δεν με αγγίζει του κόσμου η ορμήνια
ακολουθώ του όχλου την πομπή
ανάβει φωτιά της σκέψης μου η γύμνια.
Γράφω αυτό που κρύβω μέσα μου βαθιά
και από άλλους συγνώμη δεν ζητάω
κάνω αυτό που ορίζει η έρμη μου καρδιά
και να επιμένει εγώ δεν παρατάω.
Δεν με πειράζει αν γελάτε μια φορά
ούτε και αν κάποτε με λοξά κοιτάνε
τα μάτια σας στο ουρανό περιφορά
στον αιθέρα θα δείτε οι ψυχές πετάνε.
Καραμέλος.

Σάββατο 18 Ιουνίου 2022

 Απόμαχοι.

Ναυαγός χωρίς μνήμη,
φοβάμαι τις σιωπές,
ο λόγος να μη χαθεί
στο άνοιγμα της αχιβάδας.
Μετρώ τα χρόνια
σε πορείες που ξέγραψα
ορθοδρομίες λοξοδρομίες
πλεύσεις μεγίστου κύκλου.
Μεγαλώσαμε, μήπως τελειώσαμε,
ακόμα αντέχουμε. Ως πότε ;
Για τον αγαπητό μου φίλο, Κώστα Αργύρη
καπετάν_Γιάννης (καραμέλος)
You, νικος ταμιιωλακης, Kostas Plakaki and 18 others
2 Comments
1 Share
Like
Comment
Share

2 Comments

  • Αντώνης Αγαπάκης
    Καλή και όμορφη νύχτα καπετάν Γιάννη.
    Ες αύριον.
  • Κώστας Αργυρης
    Λεξιδωρα μου χάρισες κι είναι ακριβά τα δώρα, που οι προπέλες γράφουνε σε πλοία ποντοπόρα. Οι λέξεις ανεξίτηλες, στίγματα που δεν σβήνουν, δεν μοιάζουν με τα απόνερα που ίχνη δεν αφήνουν. Όσο οι λέξεις ζωντανές μένουν και αναπνέουν, σωσίβιο στις θάλασσες, ήταν και έτσι μένουν. Σ' ευχαριστώ φίλε καπετανιε!

Τρίτη 14 Ιουνίου 2022

 Θα αλλάξω κάποτε και εγώ σαν του ουρανού το χρώμα

από μαβί και γαλανό μαύρο ξαστεριασμένο
όπως της γης το χώμα
που δέχεται βροχή πάντα θα περιμένω
σαν κάρβουνο αναμένω
στο διάβα του αιώνα
να σου θυμίσω πως μπορώ να γίνω όπως εσύ.
Την μια παπούτσια με τα μπλε την άλλη σαγιονάρες
μπλούζα λαδιές σταγόνες..
καλτσάκια αλλοπρόσαλλα να κρύβουν τις λαχτάρες
και θα περνούν αιώνες
για να είμαι πάντα εδώ
υπάρχουν και γοργόνες
μόνο για σένα να ρωτώ.
Το ξέρω μου έδωσες πολλά
μη βαρεθείς ακόμα
είμαι τρελός σαν ποιητής
και σε φιλώ στο στόμα
μη χάσω εγώ το όνειρο
και εσύ το κάθε τις.