Πέμπτη 23 Ιουνίου 2022

 Μερικές φορές πλανιόμαστε από φωνές άλλων και χάνουμε τον δρόμο μας. Υπάρχουν Άνθρωποι γεμάτοι φως που μας προειδοποιούν «Πρόσεχε σε παρακαλώ….» και είναι και κάποιοι που με τη μάσκα της αυθεντίας κουνάνε αυστηρά το δάχτυλο στα μάτια σου, συρρικνώνοντας την φωνή, τα θάρρη τα, την ελευθερία σου.

Ωστόσο αυτό που καταφέρνει να μας ξεφτιλίζει περισσότερο απ’ όλα είναι η ματαιοδοξία μας, κι αυτό το διαισθάνεται τόσο αυτός που κρίνει όσο κι αυτός που κρίνεται.
Να τώρα θυμάμαι πάλι τα λόγια του παππού <<δεν ελπίζω τίποτα δεν φοβάμαι τίποτα είμαι λεύτερος>>
Κρίμα ....γιατί δεν έπρεπε να ελπίζω ...
Ελπίδα ποία ελπίδα ?
Ήταν φορτωμένη στον γάιδαρο και ψόφησε στο δρόμο.
Γιαυτό έκαναν εμάς γομάρια για να τρώμε τις βουρδουλιές.
Έκανα την υπομονή μου. Μια από τα ίδια. Δεν μπορούσαμε , δεν γινότανε έτσι έπρεπε προς τέρψη των άλλων...είμαστε κατάπτυστοι .. φτου μας .
σταματήστε ποια να λέτε καλημέρα... δεν σας πιστεύω

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου