kalimera.
η σκέψη μου
δεν γίνεται αυτοί που πέταξαν τα χαρτάκια και τα μακαρόνια στο σπίτι του υπουργού να έρθουν και σε μένα να τα πετάξουν αλλά να μου πετάξουν και ένα κουτί σάλτσα , κρεμμύδι και σκόρδο έχω. Ευχαρίστως θα τους καλούσα για την Μακαρονάδα .
Φωλιάζω νωχελικά στα μαξιλάρια του καναπέ
μέσα μου απλώνεται το χάος
αλλάζω κανάλια ίδια τα ίδια
ο χρόνος συνυφασμένος στο βλέμμα
εγώ θεατής των πάντων
συρρικνώνω τα θέλω και τα πρέπει
Τι είμαι ?
Ένας σχοινοβάτης που ισορροπεί
στο σχοινί της μοναξιάς.
Ένας άστεγος που μιλά στο παγκάκι
με χιλιάδες όνειρα να χορεύουν
στο ρυθμό της Σαλώμης .
προσπαθώ να κατανοήσω το γίγνεσθαι
χωρίς να προλαβαίνω με βαραίνει η σκέψη
Το ύψος με τρομάζει
τόσα ταξίδια μα ακόμα φοβάμαι
την καμπυλότητα της γης
Δεν γυρνώ γύρο μου
μη χαλάσω την δυσαρμονία .
Λέξεις γραμμένες στο χαρτί
που κιτρινίζει στο χρόνο .
Στάχτες παλιάς φωτιάς
που μένουν πάντα στάχτες.
καραμέλος