Ζώ σε μια χώρα μακρινή και αλαργινή
που κάθε μέρα τρώει τα παιδιά της
και δεν γνωρίζω αν το σήμερα θα βγεί
η θα τελειώσουμε μαζί στο πέρασμά της
Ζω σε μια χώρα με ωραία ανατολή
που οι κουρσάροι επινίκιο χορεύουν
ντόπιοι και ξένοι με ρητή την εντολή
δεν σταματούν ποτέ να την κουρσεύουν
Ζω σε μια χώρα με ειδύλλιο την δύση
αρώματα και βότανα οσμές τραγουδισμένες
οι ξένοι και δικοί μας παίρνουν παρά φύση
χιλιάδες ψυχές στο χώμα φυτεμένες
Ζω σε μια χώρα του κόσμου το σμαράγδι
και δεν γνωρίζω αν κάποτε θα ζήσει
η απληστία την κατάντησε ρημάδι
και σαν αρχαίο κάλος μαζί μας θε να σβήσει
by cpt. Giannis
Λιγότερα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου