Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2022

 οι φόβοι μου

Φοβάμαι ένα κύμα
σε βαπόρι σταματημένο
φοβάμαι ένα βιβλίο κλειστό
στο γραφείο πεταμένο
Φοβάμαι την μαύρη οθόνη
όταν το κοντρόλ είναι χαμένο
Φοβάμαι τον τοίχο τον άσπρο
με το κάδρο στραβά καρφωμένο
Φοβάμαι τους δρόμους τους άδειους
χωρίς να ξέρω τι περιμένω
φοβάμαι την σιωπή των ματιών
όταν ο λόγος δεν είναι δοσμένος
Φοβάμαι της νύχτας τις σκιές
σε δωμάτιο μόνος ξεχασμένος
φοβάμαι το φόβο μου
που δεν είναι γραμμένος
φοβάμαι πιο πολύ εσένα
που με διαβάζεις απορημένα.
εσείς μη φοβάστε καλό
παρασκευοσαββατοκύριακο
καπετά-Γιάννης (καραμέλος)

Σάββατο 1 Ιανουαρίου 2022

 σήμερα δεν θα γκρινιάζω. Ας πουμε λοιπόν χρόνια πολλά στους εορτάζοντες Βασιληδες και Βασιλικές και στα παράγωγα των . Μην ξεχάσω την Κική και τα. υπόλοιπα υποκοριστικά .

Είπα να μην γκρινιάζω σήμερα μέρα τέτοια. Να γράψω λόγια αγαπητερά σαν το μέλι.
Είναι ευτυχία να ξυπνάς τον καινούργιο χρόνο έχοντας την ευλογία της αγάπης μέσα σου .Γλυκαθείτε όταν λατρεμένα χέρια σας χαιρετούν. Στην ανατολή του νέου χρόνου οι ζωές μας πιο σωστές πιο ανέφελες πιο γεμάτες .
Καλή χρονιά . Να είστε πάντα καλά .Μακάρι να μπορούσα να γράψω στο χαρτί ήχους και μυρωδιές από τ' ακριβά πράγματα που σας περιτριγυρίζουν.
Μόνο με την δύναμη της ψυχής μπορώ να σας φτάσω. Κλείστε τα μάτια σε μια μεθυστική περιπλάνηση . Φυτέψετε φυτά λέξεις και κτίστε παλάτια με όλα σας τα αγαπώ
Σκορπίστε τα να φέρουν την ευτυχία .
καπετα Γιάννης (Καραμέλος)

 Είμαι ντουχιουντισμένος . Δεν ξέρω τι να ευχηθώ . Να φύγει ο χρόνος και να πάρει όλες μας τις συμφορές ;.Να πω χρόνια πολλά σε όλους για τον νέο. Είμαι διχασμένος. Καλύτερα να μην πω πράμα. Τα ίδια είπαμε και πέρυσι και ανέμου κακού μας πήγε. Λέω δα εγώ μπας και αλλάξει το γούρι . Πέρυσι ένα μίλι μας έμεινε. Κάναμε εμβόλια πρώτη δόση δεύτερη δόση αναμνηστική ακόμα αυτό το μίλι να τελειώσει . Μπας και είναι λαστιχένιο και το τραβάνε όσο θέλουνε. Κάτι ψυλλιάζομαι ότι τώρα θ' αρχινίζουμε να μετράμε Α αναμνηστική Β αναμνηστική μέχρι την ωμέγα έχουμε καιρούς.

Φαίνεται καλό ν' αφήσουμε τα καλλικαντζαράκια παραπάνω μπας και προλάβουν να κόψουν κανένα αποκλαμό από τον COVIT μπας και πάει στο πάτο της θάλασσας να μην κάνει ούτε πάνω κορμό ούτε κάτω ρίζα.
Σήμερα είναι μεγάλη Γιορτή. Της Αγίας Μελάνης . Γιατί άμα χυθεί η μελάνη τα κάνει όλα μια μουντζαλιά . Κρυφά και φανερά Άντε μεγάλη μου Αγία μπας και χύσεις όλο το μελάνι στα μυαλά των κυβερνώντων Και εγώ θ' ανάψω λαμπάδα σαν το μπόι του πρωθυπουργού. Αμήν .
Το πάλαι ποτέ υπήρχε μάθημα που το λέγανε καλλιγραφία. Γράφαμε με κοντηλοφόρους που στην άκρη βάζαμε μιά πέννα την λέγαμε και γλωσσίδι το μελανοδοχείο το λέγαμε και κουρκουμά. . Αλίμονο σου αν σου μπατάρισε ο κουρκουμάς Τα έκανε όλα σύχριστα
Να σας πω μια ιστορία βαπορίσια Με την ευκαιρία του μελανιού και της Αγίας. Το Ημερολόγιο του πλοίου το έγραφε ο πλοίαρχος . Ηταν επίσημο έγγραφο. Οι έγραφες του θεωρητικά ήταν πειστήρια . Μπορούσαν να σε καταδικάσουν και να σε βάλουν φυλακή αν για κάποιον είχε γίνει εγγραφή για εξύβριση, για α πύθια για, βιαιοπραγία κατά της σημαίας , κατά του κράτους , και της κυβέρνησης , για τα θεία κλπ. Ο πρόξενος το έλεγχε και σχημάτιζε την δικογραφία .Όταν κάποιοι ξεμπάρκαραν τους βουτούσαν από το αεροδρόμιο και ντουγρού για τα κρατητήρια στον Πειραιά (Ήμουν καλό παιδί και εγώ έχω την σχετική εμπειρία. Κάποτε θα σας το πω)
Κάποιος πλοίαρχος (ξέρω τ' όνομα του θεός να τον αναπαύει) είχε περάσει εγγραφή για κάποιον που τον έβρισε για κλέφτη και πεινάλα. Η κατηγορία ήταν ψευδής αφού όπως απεδείχθη την έκανε ρουφιάνος .
Τώρα ο καπετάνιος δεν μπορούσε να την σβήσει από το ημερολόγιο. Του ήρθε λοιπόν η ιδέα έχυσε πάνω στην εγγραφή το μελανοδοχείο. Γράφοντας και δικαιολογώντας κάτωθεν
<<Λόγω του μπόντζι (διατοιχισμός πλοίου σε θαλασσοταραχή) εχύθην η μελάνη και μουτζάλωσε η εγγραφή. >>
Μακρύς δρόμος και όπως λέει ο φίλος μου ο Αργύρης<<χωρίς μπούσουλα όχι μόνο στην Ιθάκη δεν φτάνεις....>> Μα με τον νέο έτος ετσα που μας λαλούνε ούτε ξέρα δεν θα βρούμε.
Manolis Platis, Ioanna Krasanaki and 32 others
37 Comments
Like
Comment
Share

 Καλημερίζω πέρα πόδε . Αφήνω τον κόκκινο γαμπά μου πετώ το κόκκινο σκουφί μου δεν κάνω οχοχοχο βραχνά μα γράφω για την Γοργόνα μου .

Αναζήτησα να σε βρω στην άκρη της θάλασσας
βρισκόσουν στην άκρη των ματιών μου
όταν πλημμύριζαν δάκρυα.
Δραπέτευες όλη μέρα πετράδι της νύχτας
πεταμένο στην ακρογιαλιά
και σε λειαίνουν τα κύματα.
Κάθε στιγμή να γίνεσαι ποτάμι νοσταλγίας
εγώ να καρτερώ την ημέρα
και την ώρα του κάπου.
Χορδή της καρδιάς πάνω σου το δοξάρι
της σκέψις μου γράφει
μουσικές μελωδίες .
Ξυπόλυτο όνειρο πως να σε κρατήσω
γεμάτο αγκάθια η ζωή
στο καινούργιο χρόνο που τώρα
αχνοφέγγει.
ο χαζοπαπούς σου
με το καλό να μας μπεί

Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου 2021

 ο καλοπερασάκιας.

Εχθές μια ωραία ηλιόλουστη μέρα μου έδιωξε να πάω οθε το χωριό μου. Καλός καιρός η μέρα είχε γυρίσει είπα να μην φάω και την απογούρα .
Πλησιάζουν και οι μέρες που θα έχω τα συναπαντήματα ενός αγαπημένου προσώπου. Είχα την ανάγκη επικοινωνίας με το υπέρ πέραν , το άυλο, το αστρικό. Με την ανάταση του θυμιάματος και το άναμμα της κανδήλας φως μνήμης και δίαυλος άφωνης επικοινωνίας.
Κίνησα φορτισμένος με συναισθήματα θετικά και αρνητικά μαζί μπλεγμένα γόρδια ν' ανηφορίζω γκαζώνοντας στις στροφές και χαλαρά στο ανύπαρκτο ίσιωμα.
Με ξένισε η μεγάλη συχνότητα των αυτοκινήτων και των εποχούμενων μέσων.
Στο χωριό Αβδού καταμεσής του δρόμου πλήθος από πλαστικά ποτήρια . Οικολογικός Πολιτισμός είπα. Μνημόσυνο μου ήρθε στο νου θα ήταν και δεν μαζεύτηκαν. Καλύτερα παλαιότερα που πίναμε τα υγρά μας στα πήλινα και στους μαστραπάδες
Στο χωρίο Κερά μετά δυσκολίας κατάφερα να περάσω από τα σταθμευμένα οχήματα . Οι δυο ταβέρνες γεμάτες από κόσμο. Τρώγανε και πίνανε άρχοντες .
Στο χωριό μου τελειώνοντας με τις εσώψυχες αναζητήσεις μου θέλησα ανθρώπινα να πιω ένα καφέ ν' απολαύσω την χιονισμένη θέα των γύρο βουνών .
Όπου και αν πήγα δεν έπεφτε καρφίτσα από το πλήθος των εστιασμένων και αγκρισμένων από οινοποσίας και ρακοποσίας
Κατηφορίζοντας γέμισε το ακατοίκητο μου σκέψεις .
-Μωρέ τι μας λέν Κρίση και κρίση.
-Ετούτος ο λαός είναι καλοπερασάκιας . Δεν τα χάβεται .
-Πρέπει να γίνω και εγώ ?
Ένας καλοπερασάκιας .

Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 2021

 ΚΑΚΏΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ

Δεν πιστεύω στην γέννηση αφού δεν γεννήθηκες ποτέ
Δεν πιστεύω στην ανάσταση αφού δεν θα υπάρχω .
Δεν πιστεύω σε συντηρητικούς ευνούχους ένθεν και ένθεν
που χρόνια τώρα καπηλεύονται την εξουσία.
Βλέπω την κακοποίηση μου και τον μαρασμό μου
Αξιολύπητη νεκρή κοινωνία σε απεχθάνομαι.
Δεν υπάρχει προορισμός μόνο χάος σε διαδρομές ασχημάτιστες
Χώρα χωρίς μέλλον σαν ένα τραγούδι κωφαλάλων.
Μαχαιρώνονται καθημερνά πολίτες με δάκτυλα ετοιμόρροπα
δεν μιλάμε από φόβο γιατί έρχεται η σειρά μας, κρυφτείτε.
Ο χρόνος βελονιάζει τα κρίματα και ο σπαραγμός νωθρός
ανήμποροι κυβερνήτες ευνουχισμένων ημερών.
Θρύψαλα οι καρδιές, ψίχουλα σε κοινωνία λιμοκτονούσα
Η μήτρα μας μόνο νεκρούς θα γεννά πλέον
Λαός κουρσεμένος διχασμένος ναυάγιο πεταμένο στην ξέρα
περιμένει το προδιαγεγραμμένο το αναπόφευκτο.
Νομίζεται ότι θα υπάρχουν άνθρωποι χωρίς ανθρώπους.
Είναι νόμιμο έχουμε το ακαταδίωκτο και τι με αυτό ;
ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΣΤΕ για έγκλημα κατά της ανθρώπινης γενιάς.
ΚΑΡΑΜΈΛΟς

 καλημέρα .... Σήμερα είμαι φουρκισμένος ...

Ακάλεστες οι μνήμες μου τα πρότερα θυμίζουν
και στο παρών σαν έρχονται αφού είμαι ζωντανός
να μακαρίζω τους νεκρούς που πίσω δεν γυρίζουν
πεθαίνουν από τον κορονοϊό με ευθύνη κανενός.
Στη φουρτούνα που μας δέρνει ψυχικά , στις ταλαιπωρίες
που μας έχουν επιβάλει, ένας κόσμος να στενάζει σε μια περίεργη κατοχική επιβολή, δεν έχει ευθύνη κανένας . Μα κανένας μωρέ.
ακαταδίωκτοι
Δεν αρμενίσαμε στραβά .
Οι πολιτικοί παγκόσμια μας έριξαν στη ξέρα.
Άλλος λίγο άλλος πολύ, κυβερνήσαντες και μη.
Πως μαεστρικά μεγαλορρημονούν, ψεύδονται, μας ληστεύουν, συνασπίζονται υπόσχονται ονειρευόμενοι το βοσκοτόπι της εξουσίας .Την περιφράζουν με συρματοπλέγματα βάζουν σκύλους να γαβγίζουν κρατούν τις κατσούνες των και ξωλαλούν τα πρόβατα στην ξέρα ταΐζοντας τα σανά.
Μασάμε το σανό, Μας αρέσει ο σανός που δίνει το μιντιακό κατεστημένο. Μανιπουλάρουν την σκέψη αφού την πλύνουν καλά. Ποια θα είναι η τελική αποτίμηση ενός ψυχισμού που μας έχουν επιβάλει . Φόβος, τρόμος, και κακό συναπάντημα με τον ιό
Χωρίς επίγνωση, χωρίς νηφαλιότητα, χωρίς όνειρο, δίχως αγάπη για τον τόπο και τους ανθρώπους .
Ευτυχισμένοι οι νεκροί που δεν έζησαν την σημερινή σκλαβιά
καπετα-Γιάννης (καραμέλος) ο φουρκισμένος