ο καλοπερασάκιας.
Εχθές μια ωραία ηλιόλουστη μέρα μου έδιωξε να πάω οθε το χωριό μου. Καλός καιρός η μέρα είχε γυρίσει είπα να μην φάω και την απογούρα .
Πλησιάζουν και οι μέρες που θα έχω τα συναπαντήματα ενός αγαπημένου προσώπου. Είχα την ανάγκη επικοινωνίας με το υπέρ πέραν , το άυλο, το αστρικό. Με την ανάταση του θυμιάματος και το άναμμα της κανδήλας φως μνήμης και δίαυλος άφωνης επικοινωνίας.
Κίνησα φορτισμένος με συναισθήματα θετικά και αρνητικά μαζί μπλεγμένα γόρδια ν' ανηφορίζω γκαζώνοντας στις στροφές και χαλαρά στο ανύπαρκτο ίσιωμα.
Με ξένισε η μεγάλη συχνότητα των αυτοκινήτων και των εποχούμενων μέσων.
Στο χωριό Αβδού καταμεσής του δρόμου πλήθος από πλαστικά ποτήρια . Οικολογικός Πολιτισμός είπα. Μνημόσυνο μου ήρθε στο νου θα ήταν και δεν μαζεύτηκαν. Καλύτερα παλαιότερα που πίναμε τα υγρά μας στα πήλινα και στους μαστραπάδες
Στο χωρίο Κερά μετά δυσκολίας κατάφερα να περάσω από τα σταθμευμένα οχήματα . Οι δυο ταβέρνες γεμάτες από κόσμο. Τρώγανε και πίνανε άρχοντες .
Στο χωριό μου τελειώνοντας με τις εσώψυχες αναζητήσεις μου θέλησα ανθρώπινα να πιω ένα καφέ ν' απολαύσω την χιονισμένη θέα των γύρο βουνών .
Όπου και αν πήγα δεν έπεφτε καρφίτσα από το πλήθος των εστιασμένων και αγκρισμένων από οινοποσίας και ρακοποσίας
Κατηφορίζοντας γέμισε το ακατοίκητο μου σκέψεις .
-Μωρέ τι μας λέν Κρίση και κρίση.
-Ετούτος ο λαός είναι καλοπερασάκιας . Δεν τα χάβεται .
-Πρέπει να γίνω και εγώ ?
Ένας καλοπερασάκιας .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου