Σάββατο 25 Δεκεμβρίου 2021

το προσφυγάκι

 ΑΠΟ πέρυσι μέχρι σήμερα τίποτα δεν έχει αλλάξει

καινούργιος χρόνος έφτασε νερά δεν θα ταράξει.
το προσφυγάκι
Το μάτι σου θολό και δακρυσμένο
σ' έσωσαν , το σώμα μόνο ζει
ακόμα από την θάλασσα βρεγμένο
μην κλαις , έλα να κλάψουμε μαζί.
Μόνος, τώρα οι μέρες σου πως νάναι
ψάχνεις μια τύχη για να βρεις σε ξένη γη
στην χώρα σου ζωές απώλειες μετράνε
καθημερνά να σου ανοίγουν νέα πληγή.
Δεν έχεις πια ούτε μάνα ούτε πατέρα
για να χωθείς στη στοργική τους αγκαλιά
ξένη πατρίδα πως να τα βγάλεις πέρα
και πια του κόσμου να βρεις παρηγοριά
Τα ρούχα που φοράς σου πέσανε φαρδιά
Χριστούγεννα μες την σκηνή και κάνει κρύο
και ποιος θεός να σου ζεστάνει την καρδιά
μην νιώθεις μόνο, νοερά, ήμαστε δύο.
χρόνια πολλά
καπετα-Γιαννης (καραμέλος)

Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2021

 Ως αξιωματικός του Ναυτικού έχω εκπαιδεύσει Λίβυους  δοκίμους Αξιωματικούς. Εχω μια πραγματική εμπειρία γεγονός από ένα δόκιμο  Λίβυο. Αbdoul Serir που εκπαιδευόταν και έμενε στο Κτήριο Αραβοπαίδων στον Παλάσκα το 1970. Κάναμε παρέα όσο ήταν δυνατόν . Ως ήταν γνωστό η πιο αυστηρή υπηρεσία ήταν το τελωνείο στην Λιβύη. Ειδικά με το ποτό . Ερχόντουσαν και ξεσκόνιζαν τα πλοία . Αν έβρισκαν ποτό κρυμμένο το πρόστιμο που επέβαλαν ήταν τεράστιο το λιγότερο 10.000 δολάρια . Έπαιρναν τον αίτιο έξω στο δικαστήριο και του επέβαλαν φυλακή τουλάχιστο 6μηνο . Όλοι οι πλοίαρχοι το γνώριζαν και φρόντιζαν να μην υπήρχε έξω σε καμπίνες ή σε κρύπτες πληρώματος το παραμικρό . Το 1985 σαν καπετάνιος πήγαμε να φορτώσουμε με το Δ/Ξ Saint Helen πετρέλαιο στο λιμάνι RAS LANUF. Πως βρέθηκε μια καταραμένη Μπύρα σε μια κουκέτα από κάτω που είχε πιάσει σκούλες και σκόνες από την πολυκαιρία ξεχασμένη. Άρχισαν διαδικασίες να πάρουν τον ναύτη στο δικαστήριο να βάλουμε δικηγόρο να πάω μάρτυρας κλπ. Τότε είπα υπάρχει και ο Αλλάχ. Εκείνη την ώρα επέβησαν του πλοίου το Λιμεναρχείο για τον έλεγχο των πιστοποιητικών και εγγράφων. Οι τελωνειακοί μόλις τους αντίκρισαν μαζεύτηκαν λίγο. Ο αξιωματικός ένας πλωτάρχης κάτι τους είπε στ΄ Αραβικά και το μόνο που κατάλαβα ήταν το <<Roh ene>>  Φύγετε. Τα μάζεψαν και έφυγαν οι τελώνες. Σε άπταιστα Ελληνικά ο ανώτερος αξιωματικός μου είπε <<κάπτεν δεν με θυμάσαι άλλαξες πολύ.>> Αμέσως μου ήρθε η φλασκιά στο κεφάλι. Ο ABDOUL. ; .........<<άνοιξε το LOCKER και φέρε δυο μπουκάλια Whisky κλείδωσε την πόρτα Το αφεντικό εδώ είμαι εγώ.>> Είναι εδά να μην πεις Υπάρχει και ο Αλλάχ.

Τετάρτη 10 Νοεμβρίου 2021

 Καλή Μέρα. Εσάς βοήθεια σας ο Άγιος Μηνάς. το Ηράκλειο έχει σκόλη σήμερα .Καλά είναι να σκεφτούμε λίγο .

Άλλοι επαίνεσαν τον Αυτοκράτορα για τα ωραία λόγια και την αποστομωτική απάντηση που έδωσε στην μεγάλη Ολλανδέζα .
Άλλοι θεώρησαν ότι το σκηνικό ήταν φτιαγμένο για να φανεί η μεγαλοπρέπεια του στιβαρού εκείνου ανδρός που κρατά το κράτος ολόκληρο με δύναμη και πυγμή.
Εγώ νομίζω το πρόβλημα είναι στο γάλα , ΝΟΥΝΟΥ, το κακάο η σοκολάτα το Ενταμ το Γκούντα και τα άλλα συναφή προϊόντα που μας προσφέρει η μικρή Ολλανδέζα που βόσκει της εφτάπαχες αγελάδες στα φρίσκυ άϊλαντ.
Όλοι τα έχουμε δοκιμάσει . Τι θέλουμε τώρα . Να τα απορρίψουμε. Σε άλλους αρέσουν σε άλλους όχι. Έτσι είναι αυτά.
Τώρα τί ; νέος εγκλεισμός . Νέα υποχρεοτικότητα . Στέρηση ελευθερίας για το καλό . Δικτατορία χωρίς Τανκς. Μέσα κλεισμένοι καθιστοί στον καναπέ μακριά από το ίδιο μας το σώμα . Τρομαγμένους από τους θανάτους από τα κρούσματα φοβισμένους . Ο φόβος γεννά τέρατα. Δεν θέλω να γίνω τέρας.
Δεν ξέρω γιατί ενοχλώ καμιά φορά . Φοβάμαι ότι γράφω από ντροπή από ενοχή για πράγματα που έκανα ή που δεν έκανα .Για όσα ανέχτηκα για όσα έχασα με την θέληση μου ή χωρίς. Για εκείνα που φοβήθηκα προσπαθώντας να επιβιώσω .
Νομίζω φταίει η σκόνη γάλα που έπινα και το κίτρινο τυρί που με τάιζαν στην πρώτη τάξη του δημοτικού.
Λέτε να ήταν Ολλανδικό ;
Καραμέλος.

Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2021

 

Τρέχει τόσο η ζωή

Τα βήματα της ούτε σκόνη αφήνουν.

Γρήγοροι οι ρυθμοί  του χρόνου.

Αγαπημένη ώρα που δύει ο ήλιος.

Κάποια στιγμή σταματάς το τρέξιμο .

Γιατί  θέλεις ,

Να χαρείς το ηλιοβασίλεμα

Να βρεις λύσεις για τα’ άλυτα

να πάρεις ιδέες και έμπνευση.

Στην ακροθαλασσιά όταν βουτά ο ήλιος

Όλα τα κάνει χρυσαφένια

Περνά  στις αισθήσεις

Ξεχνάς το θέατρο της ζωής

Ακουμπάς στην ψυχή

Ελευθερώνεσαι μέσα στο ρυθμό

Και λες  ας την ζωή να τρέχει .

 Έπεσαν πάλι δυο σταγόνες βροχής σαν δάκρυ του θλιμμένου. Νοτίστηκε η γη μα δεν ξεδίψασε. . Εσύ άνθρωπε μου στο σταυρό σου επάνω να πίνεις το ξύδι και να νομίζεις ότι είναι πετιμέζι . Δεν φτάνουν τα λόγια ούτε δώρα μπορείς να κάνεις τις ευχές. Ένας χοχλιός που βγήκε απ το καβούκι του δεν βρήκε τίποτα στην ξεραμένη γη. Όμως προχωρεί . Και εσύ άνθρωπε μου στην ίδια γη περπατητής. Σου λένε είσαι ευτυχής μόνο που ζεις. Για να ζούνε καλύτερα οι άλλοι

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2021

 

Μακρινές  Θύμισες .

Σετέμπρης του τότε. Το χωριό τιμούσε τον Τίμιο Σταυρό . Ήταν κτισμένος στο ύψωμα που κάτω στα ριζά του ήταν απλωμένα τεμπέλικα και άτακτα τα σπίτια του χωριού. Για τους κατοίκους εκτός του ότι ήταν Τίμιος Σταυρός  δεν τον προσφωνούσαν ποτέ έτσι . Πάντα έλεγαν Αφέντης Σταυρός .

Ναι.  Αφέντης ήταν γιατί διαφέντευε όλο το χωριό αλά και τα παρακείμενα  Λαγουδοπινακιανιώτικα και τα Μαρμακετοφάρσαρα που τον τιμούσαν ιδιαίτερα ερχόμενοι ευλαβικά να προσκυνήσουν τη Χάρη του. Ο ναΐσκος, που η παράδοση λέει πως ήταν γαλατόκτιστος έτσι μου είχε διηγηθεί ο αείμνηστος γείτονας μου, μπάρμπα Μανόλης Κοντογιάννης (Μαïνός). <<…..Κάποτε τα παλιά χρόνια βοσκοί από το Ζάρωμα, του Σγουρού τον Πρίνο, του Ψαρού την κορυφή, την Σελένα,  τον  Νίσιμο  τους ψοφούσαν τα νεογέννητα ζωντανά και έκαμαν Τάμα όλοι μαζί να αρμέγουν τα οζά   και κτίσουν την εκκλησιά σε περίοπτο τόπο να τους βλέπει όλους και να σταματήσει το κακό….>> Έτσι κτίστηκε  στην θέση αυτή, με μια καταπληκτική θέα να βλέπεις τα πάντα γύρο σου.

 Το εκκλησάκι  τιμάτε εις την ύψωση του Τιμίου Σταυρού που οι βυζαντινολόγοι αναφέρουν ότι τον βρήκε η Αγία Ελένη μετά από πολλές ανασκαφές γιατί στον τόπο που τον ανακάλυψε είχε φυτρώσει ένας τεράστιος βασιλικός. Έτσι για να συνδέσουμε την σχέση που έχει ο Σταυρός με τον Βασιλικό. Είναι γνωστό ότι την εποχή αυτή οι βασιλικοί είναι στην καλύτερη τους εποχή και οι πιστοί φέρνουν στις εκκλησίες δεμάτια από αυτόν  ή και γλάστρες ταμένες δια την επίτευξη του ευχολογήματος . 

Τα χρόνια εκείνα δρόμος δεν υπήρχε για τα τροχοφόρα . Η άνοδος γινόταν ποδαράτα ή με τα συμπαθέστατα τετράποδα με τα μεγάλα αυτιά. Δύο  προσβάσεις υπήρχαν   Τα καταλύματα μέσω Σκαφιδιών για ζώα και από την ρεματιά του Καβουσιού που έσμιγαν σε κάπου σημείο αλλά μόνο για τα κοπέλια  που γλακούσανε και οι ποδαράτοι. Η άλλη πρόσβαση γρηγορότερη αλλά πιο ανηφορική από τον Ανυφαδιανό και του σπανού το μύλο.. όπου κατά κανόνα προτιμούσαν οι Ανυφαδιανοί και οι μεσοχωρίτες.

 Ο μακαρίτης ο μπάρμπα Μανόλης Τζερμιάς ( Μπλιαπμλιάς) (μωρέ λαλιε μωρέ) το σπερνό της εορτής έφερνε το σταχτο-γάιδαρο του στην Αγία τριάδα να φορτώσει τα σκεύη της λειτουργιάς τα βιβλία και τα άμφια του παπά να τα πάει μαζί με ένα σταμνί νερό και δυό μπουκάλια νάμα το ένα θα το έπινε μέχρι να φτάσει (σίγουρα ολίγα τον αγαπούσε τον οίνο), δια τον εσπερινό.. Έπαιρνε την στράτα από τον Άγιο Χαράλαμπο με τη μεγάλη τζανεριά και τα κυπαρίσσια  την ανηφοριά από του Σιγανού το χαράκι,  κάτω από τις μαυρομουριές επογύριζε τα τραφομένα αμπέλια στους χωματολάκους για την στροφή των σκαφιδιών .

Από τα σκαφίδια και πάνω  δρόμος γινόταν   πιο ανηφορικός με πέτρες και χαλίκια  και ο συμπαθέστατος αφτουλάς όλο κοντοστεκότανε να μην γλιστρήσει μα ο Γαïδουρολάτης τον πρόσταζε όλο σε και σε   άντε και καμία φορά όξω –όξω άμα τα κλαδιά από κανένα πικραμυγδαλίδι έφρασαν την στράτα για να μη σπάσουν το σταμνί με το νερό.

Μια οβίδα κομμένη για καμπάνα με τον σιδερόηχο του νταν-νταν σήμαινε για το ευλογητός του εσπερινού . Οι πιστοί ολίγοι και αυτοί σταυροκοπιόντουσαν με τον σώσον Κύριε τον λαό σου. Μερικές γιαγιάδες θα ξέμεναν όλο το βράδυ εκεί για να είναι πρώτες στον όρθο. Η Πιπίνα του Κοτσυφού, συμπαθέστατη Κόρη δεν είχε φορέσει ποτέ παπούτσια αλλά δεν την εμπόδιζαν ούτε τα γαϊδουράγκαθα μηδέ τα κοφτερά χαλίκια του ανεβολέματος Τόχε τάμα να μένει εκεί να φυλά ο θεός τις τέσσερεις κατσίκες της  που έσερνε πάντα για να βοσκήσουν .  

Πριν χαράξει  ήλιος και πιάσει η κάψα στην ανηφόρα ξεκινούσαν οι προσκυνητές ν’ ανηφορίζουν σιγά- σιγά ο ένας πίσω από τον άλλο  ωσάν τους μελιτάκους πατουλιές-πατουλιές. Τα κοπέλια έπαιζαν  συνορισιά  ποιο θα φτάξει πρώτο στο εκκλησάκι .

Κουβαλούσαν τάματα, λαμπάδες σαν το μπόι των, κεριά, όρνιθες δεμένες με κόκκινο φιογκάκι κανένα κατσικάκι  και μερακλήδες βοσκοί έταζαν τον μπροσταρότραγο των . Οι ερωτευμένες κοπελιές σήκωναν στους ώμους τις γλάστρες με τους σγουρούς βασιλικούς,  τεράστιους, γιατί ο  Αφέντης Σταυρός έκαμε το θαύμα του και έσμιξαν με τον αγαπητικό τους . Όλα τα τάματα τα έβγαζαν οι τελάληδες στο χωριό σε πλειοδοσία για να μαζέψουν χρήματα για την ενορία.

Τότε υπήρχαν δύο ενορίες  λειτουργούσαν και οι δυο ΠαπαΓιάννηδες εγώ δεν έμαθα ποτέ σε πια ενορία  ανήκε  Αφέντης. Οι ψάλτες ανακατωμένοι Ο Μπενάκης ,  Κοκκίνης,  ο Μαστροδημήτρης  και άλλοι μόλις περνούσαν τον κακοφωνίξ από τα στρουμφάκια στη μελωδικότητα.

Οι προσκυνητές άρχισαν να πυκνώνουν γύρο από την εκκλησία . Άλλοι ποδαράτοι και μερικοί με τα κτήματα των που τα έδεναν από του Γράντα τους λάκκους  ή σε  πεζούλια με αγκάθες μπας και έβρισκαν κάτι να φάνε . Πολλές φορές ακούγαμε και συμφωνική των γαιδάρων που σκέπαζαν το κύριε ελέησον των ιεροψαλτών. Αυτό το Κύριε ελέησον πάντα μετρούσα να βρω πόσες φορές θα το πουν αλλά όλο έχανα το μέτρημα.

Πανηγύρι ήταν και δεν μπορούσαν να μην υπάρχουν και οι πάγκοι των μικροπωλητών. Του μπάρμπα Αντώνη του Κοντοπόδη ήταν ο πιο πλούσιος . Μαντολάτα σησαμόπιτες τσακάκια αλυσίδες  μαντινάδες και ότι φανταχτερό υπάρχει για να δελεάσει τα κοπέλια που τριγύριζαν τον πάγκο του και ρωτούσαν πόσο κάνει αυτό πόσο τούτο μα δεν έπαιρνα τίποτα γιατί μόνο το τίποτα αγοράζεις με χωρίς χρήματα . Αν κανένα παιδί έπαιρνε  κανένα ζαχαρωτό τ’ άλλα τον πλησίαζαν και παρακαλούσαν να τους δώσει ένα ψιχάλι γιατί ήταν λέει φίλοι.

Ο μπάρμπα Παντελής από του Λαγού έστηνε το  υπαίθριο καφενείο του παρέκει. Οι θεριακλήδες φουμαδόροι με τα μεσοδάκτυλα και τα μουστάκια κίτρινα για να καπνίσουν κανένα τσιγάρο παράγγελναν καφέ γλυκύ βραστό , σκέτο , μέτριο, με ολίγη αλλά τα μπρίκια της χόβολης του Παντελή όλους τους ίδιους έβγαζαν . Με ένα πενηνταράκι έλεγε θέτε και ξαρέσκια .

Κύριε Ελέησον , Σώσον Κύριε το λαό σου, Τον σταυρό σου προσκυνούμε, κόβανε του άρτους και γινόταν το μάλε-χουλέ  άλλος έπαιρνε δυο κομμάτια άλλος πήγαινε δυο φορές και άλλος καθόλου και παραπονιόταν ότι τους κρατάνε γα να τους πάρουν οι παπάδες και το συμβούλιο.

Ημέρα του Σταυρού είναι Νηστίσιμη  . Βραστές πατάτες άλαδες, ελιές,  ντάκο  και φρούτα. Τώρα βέβαια που τα έχουμε ισοπεδώσει όλα  δεν τα προσέχουμε αυτά και τα περνάμε απ τον ίδιο πόρο. Έκανα μια μεγάλη αμαρτία τότε. Κάθε χρόνο έκτοτε  ενθυμούμαι το ξύλο που μου έδωσε η κερα-Λένα γιατί έφαγα τυρί κρυφά και το πήρε χαμπάρι γιατί δεν έβρισκα μαχαίρι να το κόψω και το ξελάκιζα με το πιρούνι .

Συγχωρέστε με και ο θεός να σας συγχωρέσει για την ανάγνωση . Προς την μνήμη των αναφερομένων συγχωριανών μου

 

 

Τετάρτη 21 Ιουλίου 2021

 Άνθρωποι και τόποι (people and place)

<<τώρα χρόνια περπατώ στο ίδιο ακρογιάλι ανάμεσα στον άμμο και στον αφρό.. Το κύμα σβήνει τ' αχνάρια των ποδιών και ο αέρας τον αφρό . Μόνο η θάλασσα και τ ακρογιάλι θα μείνουν παντοτινά..>> (Χαλιλ Γκιμπράν) . Εκτός και αν το καταπατήσει κάποια ξενοδοχειακή μονάδα ως συνήθως.
Σήμερα λένε είναι του Αη Λιά . Ευχόμαστε στους Ηλίες και στις Ηλιανες χρόνια πολλά. Είθισται να χτίζονται οι εκκλησίες ψηλά στα βουνά . Πολλές ιστορίες για τον τσακωμό του Ηλία με τον Νικόλα λένε για να δικαιολογήσουν την μετοίκιση του άγιου επί των υψηλών Ορέων. Το αφήνομαι αυτό . Ξέρω ένα εκκλησάκι στις Γούβες που είναι κοντά στην θάλασσα. Τότε οι δυο Άγιοι πρέπει να τα είχαν καλά.
Προστάτης των μετεωρολόγων. Σαν σήμερα πριν βγει ο ήλιος οι γνωρίζοντες τα τελώνια έβλεπαν από που θα βγουν τα πρώτα σύννεφα και υπολόγιζαν τον επικρατέστερο καιρό του έτους.
Κάτι μου αχνοφέγγει για κλοπή της Ελληνικής μυθολογίας εδώ.
Ο Φαέθων οδηγούσε το άρμα του ήλιου. Σε κάποιες εικόνες του προφήτη φαίνεται και αυτός να οδηγεί άρμα . Σου λέει είχαν οι Έλληνες αρματηλάτη να μην έχουν και οι Εβραιοχριστιανοί. Αμήν.
Μην χτυπάτε την αντίθετη σκέψη . Όσοι θέλετε τα πιστεύεται.
Η ιστορία που θα γράψω έχει δόση αληθείας.
Εσείς βέβαια δεν το ξέρετε μα στα παιδικό χρόνια τον λέγαμε και Προφήτη Καλαθά . Δημοτικό σχολείο τάξη τρίτη . Μας δίδασκαν για να μας κάνουν καλά Χριστιανάκια την Ιστορία της παλαιάς διαθήκης . Τους δώδεκα θεούς του Ολύμπου τους περνάγαμε εν τάχει.
Ηταν ένας μαθητής ο Σήφης. Είχαμε για τον προφήτη Ηλία. Η δασκάλα σήκωσε στο Μάθημα το Σηφαλιό. Γνωστό για την ευστροφία του ήξερε να κάνει φιαμπόλια και να κυνηγά τα πουλιά με το λάστιχο αλλά για διάβασμα ντίπ κατά ντίπ .
- Τι μάθημα έχουμε σήμερα Σήφη;
Ο Σήφης μια τον πίνακα μια την έδρα μια το ταβάνι γύριζε την ματιά του μπας και τον λυπηθεί η δασκάλα να μην φάει το ξύλο με την κυδωνένια βίτσα έπεσε το βλέμμα του στους υποβολείς συμμαθητές του .
-Για τους προφήτες του ψιθύρισε ένας. Και απάντησε.
-Και για ποιο προφήτη ;
Εκεί πάλι εκλιπαρούσε την βοήθεια του κοντινότερου Θρανίου
-Γι αυτόν που ζούσε στο βουνό έπλεκε κοφίνια καλάθια και ένας κόρακας του κουβαλούσε ψωμί με το καλάθι .
Ο Σήφης έπιασε μόνο το καλάθι . Άστραψε ο νους του .
- Έχουμε για τον προφήτη Καλαθά.
Όλα τα παιδιά βάλανε τα γέλια. Γέλασε και η αγέλαστη δασκάλα .
- Κάτσε μωρέ Σηφαλιό κάτω.
Και όμως γλύτωσε το ξύλο με την κυδωνένια βέργα.
καραμέλος .