Ως αξιωματικός του Ναυτικού έχω εκπαιδεύσει Λίβυους δοκίμους Αξιωματικούς. Εχω μια πραγματική εμπειρία γεγονός από ένα δόκιμο Λίβυο. Αbdoul Serir που εκπαιδευόταν και έμενε στο Κτήριο Αραβοπαίδων στον Παλάσκα το 1970. Κάναμε παρέα όσο ήταν δυνατόν . Ως ήταν γνωστό η πιο αυστηρή υπηρεσία ήταν το τελωνείο στην Λιβύη. Ειδικά με το ποτό . Ερχόντουσαν και ξεσκόνιζαν τα πλοία . Αν έβρισκαν ποτό κρυμμένο το πρόστιμο που επέβαλαν ήταν τεράστιο το λιγότερο 10.000 δολάρια . Έπαιρναν τον αίτιο έξω στο δικαστήριο και του επέβαλαν φυλακή τουλάχιστο 6μηνο . Όλοι οι πλοίαρχοι το γνώριζαν και φρόντιζαν να μην υπήρχε έξω σε καμπίνες ή σε κρύπτες πληρώματος το παραμικρό . Το 1985 σαν καπετάνιος πήγαμε να φορτώσουμε με το Δ/Ξ Saint Helen πετρέλαιο στο λιμάνι RAS LANUF. Πως βρέθηκε μια καταραμένη Μπύρα σε μια κουκέτα από κάτω που είχε πιάσει σκούλες και σκόνες από την πολυκαιρία ξεχασμένη. Άρχισαν διαδικασίες να πάρουν τον ναύτη στο δικαστήριο να βάλουμε δικηγόρο να πάω μάρτυρας κλπ. Τότε είπα υπάρχει και ο Αλλάχ. Εκείνη την ώρα επέβησαν του πλοίου το Λιμεναρχείο για τον έλεγχο των πιστοποιητικών και εγγράφων. Οι τελωνειακοί μόλις τους αντίκρισαν μαζεύτηκαν λίγο. Ο αξιωματικός ένας πλωτάρχης κάτι τους είπε στ΄ Αραβικά και το μόνο που κατάλαβα ήταν το <<Roh ene>> Φύγετε. Τα μάζεψαν και έφυγαν οι τελώνες. Σε άπταιστα Ελληνικά ο ανώτερος αξιωματικός μου είπε <<κάπτεν δεν με θυμάσαι άλλαξες πολύ.>> Αμέσως μου ήρθε η φλασκιά στο κεφάλι. Ο ABDOUL. ; .........<<άνοιξε το LOCKER και φέρε δυο μπουκάλια Whisky κλείδωσε την πόρτα Το αφεντικό εδώ είμαι εγώ.>> Είναι εδά να μην πεις Υπάρχει και ο Αλλάχ.
Μόνο χθες τυχαία ανακάλυψα το blogk σου ρε φίλε, από κάποιο σχόλιο σου στο ¨δικό¨ μου. Μου φαίνεται ότι τα φτιάξαμε και τα πετάξαμε στον ωκεανό, σαν ένα γράμμα μέσα σε μπουκάλι και αν το βρει κάποιος, το βρήκε! Έτσι μας αρέσει, έτσι αρμενίζουμε. Χωρίς μπούσουλα κι ούτε ποτέ μας νοιάζει αν πιάσουμε λιμάνι κι ούτε αγκαλιά ανοικτή να μας προσμένει προσδοκούμε.
ΑπάντησηΔιαγραφή