Τρίτη 17 Δεκεμβρίου 2019


Γράφω πάντα πρωί. Γράφω πάντα λυπημένα.
Αισθάνομαι ένα κενό και αυτόματα έρχεται το ποίημα σαν φάρμακο.
Ποτέ δε με παίδεψαν οι λέξεις.
Είχα απόλυτη πίστη σε αυτές, και τώρα ακόμη περισσότερη.
Καμιά συνταγή δεν υπάρχει στην ποίηση. 
 Πρέπει να έχεις κάτι ποιητικό μέσα σου, το οποίο μπορεί να γεννηθεί από κάτι που συνέβη στη ζωή σου πολύ σημαντικό να έχεις ένα περιβάλλον που βοηθάει.
 Σοφός δεν είμαι .... γιαυτό έχω  την ποίηση για φάρμακο. Για να αντέξω την μοναξιά μου
Έχω μια αόριστη κίνηση στο μυαλό μου, πιάνω το μολύβι και ξαφνικά η μία λέξη βγάζει άλλη λέξη και η επόμενη βγάζει άλλη και στο τέλος βγαίνει το ποίημα. 
Έτσι γράφω. Δεν ξέρω τι θα πει ματαιοδοξία.
Δε θυμάμαι ποτέ να έχω γράψει κάτι για αυτή . 
Όμως, τώρα τελευταία, 
με ενοχλεί αφόρητα η λύσσα για προβολή των νέων.
Εγώ ξέρω ότι, όταν γράφεις ποίηση δεν περιμένεις τίποτα.
Δίνω τα πάντα, τα ποιήματά μου όλα,
προκειμένου να ξαναπάρω τα νιάτα μου πίσω.
Τα γηρατειά δεν καταπίνονται εύκολα. Με πληγώνουν.
Όσο καλές και να είναι οι συνθήκες, πλησιάζεις στο τέλος.
Η ιδέα του μέλλοντος με εμπνέει, με σπρώχνει μπροστά.
Η ηλικία μειώνει την ιδέα του μέλλοντος.
 Η ιδέα του θανάτου με δηλητηριάζει.
Όπως είπε κάποιος μεγάλος,
δύο πράγματα δε μπορείς να κοιτάξεις κατάματα.
Τον ήλιο και τον θάνατο.


Λένε η ποίηση δεν πιάνει τόπο .Και εγώ έτσι πιστεύω .Η φωτιά όμως της πολιτικής  κάνει ποιητικά όνειρα και αλίμονο του όποιος τα πιστέψει. ¨Όλοι θέλουν να μας εκπροσωπήσουν  στο Δήμο στο κοινοβούλιο στην περιφέρεια . ¨Όλοι τρέφουν πίστη μέσα τους ότι θα διορθώσουν τα στραβά .  Βάζουν στους σκύλους  ουρές  φυτεύουν στα καμένα  που άφησαν οι προκάτοχοι . Αυτοί όμως ανάβουν πιο πολλές φωτιές  κάνουν λιμάνια στα βουνά  γέφυρες για τον παράδεισο  έχουν και  συμμάχους το ιερατείο.
 Εγώ που έχω τόσα κουσούρια όσα είναι τα  δάκτυλα μου  έχω και το κουσούρι να γράφω που και που κανένα στίχο . Όχι ότι θα πιάσει τόπο πουθενά  μα επειδή δεν τα καταφέρνω καλά στο λακιρντί. 

Λαθρεπιβάτης  στο τόπο μου
Έδεσα τα όνειρα μου στα γαλανά νερά
ναυάγησα στην στεριά
Ήρθαν οι Κύκλωπες της πολιτικής
οι Λαιστρυγόνες των αξιών
Ο κακός λύκος  έκανε  τις αξίες μια χαψιά.
Αφηνιασμένοι σαν τα κύματα
δάγκωσαν το καράβι που πήγαινε
για να ληστέψουν το βιος μας .
Κολασμένα χείλη
μου είπαν για το γαλάζιο δρόμο 
το λαμπερό ήλιο  
το πιστέψαμε .
Ιδού, το φως μας έπεσε βαρύ
Παγιδευτήκαμε  χωρίς να ξέρουμε .
Τώρα να γίνουμε θαλασσοπούλια
να πετάξουμε  αλάργα
να αγκαλιάσουμε το κύμα
να δέσουμε την μοίρα μας
με κάβο καραβίσιο .
Γκρεμίζεται η αξία
συθέμελα πέφτουν κάστρα
ο εργάτης  μουρμουρίζει κατάρες
φτύνει το ριζικό που τον βρήκε
δεν μπορεί να φωνάξει
το μαστίγιο υψωμένο.
Να είχα λίγο από το φως του λύχνου
θα έφεγγα στους  δρόμους  του ωκεανού
και στον ετοιμόρροπο  δρόμο  της καρδιάς .


Χρόνια στη θάλασσα
δεν έμαθα τα μυστικά της
Πάλεψα τα κύματα
ο παφλασμός τους δεν μίλησε.
Οι Λαιστρυγόνες
δεν έβγαλαν κραυγή.
Οι Κύκλωπες
δεν μου πέταξαν βράχια
Η Κίρκη
δεν με μάγεψε με το ραβδί της
Πατώ στα σπασμένα κοχύλια
σα συντρίμμια τα λόγια
ανεβοκατεβαίνουν
με την μαρέα
Ένα μικρό συντρίμμι εγώ
ξόβεργα στήνω στην ψυχή μου
Σε κλωνάρι ελιάς
οσφραίνομαι το άρωμα του αγέρα
πότε ψυχρός πότε ζεστός
με σκισμένα πανιά ταξιδεύω
μαθαίνοντας την ψεύτικη αλήθεια .
Αρνούμαι την Ιθάκη μου .


Σάββατο 23 Νοεμβρίου 2019

καλή μ' ΈΡΑ.
Σήμερα έχω σκοπό να σας ανεμολιχνήσω . Να ταράξω τα νερά στο << θολωμένο μας μυαλό>> . Μου αρέσει ο καναπές .
Μην μου πείτε ότι σε όλους δεν αρέσει. Ξέρετε ότι όσο ποιο αναπαυτικός είναι τόσο περισσότερο μας κάνει μαχμουρλήδες.
Εκεί λοιπόν που χουζούρευα βλέποντας μμμμ' ΕΡΑ λέω δα εγώ α.. <<ειδήσεις >> άντε να δούμε . Κρατικό κανάλι. Εμείς το πλερώνουμε του σκασμού στο λογαριασμό της ΔΕΗ. Πρέπει να μην είναι χοχλιδο-κάναλο όπως τα ιδιωτικά . Δεν θέλω να πω κακή κουβέντα . Να ξερετε όμως ότι η πιο μεγάλη ύβρης είναι να σε πούνε χοχλιό . Είναι σαλιάρης , έρπει, γλύφει , είναι και κερατάς αν πας να το πιάσεις κρύβεται στο καβούκι του. ( Είναι όμως νοστιμότατος όταν τον φας μπουμπουριστό.)
Άκουγα, άκουγα έβλεπα, έβλεπα μ' έπιασε το γλυκύ μου να πετάξω το κοντρόλ στο γυαλί . Αντί να κάνουν κριτική στα συστήματα που μας κυβερνάνε γλύφουν . Γλύφουν τάξε πως τους πληρώνουν οι εκάστοτε Κυβερνώντες οι τραπεζίτες και τα συμφέροντα αυτών που αιώνες τώρα μας καταληστεύουν.
<<Σώσον Κύριε τον Λαόν σου>> <<Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω>> Αμήν .
Βράζει, καζάνι που βράζει .Η παγκοσμιοποίηση προχωρεί . Θέλουμε δεν θέλουμε θα υποκύψουμε στον μεγάλο αδελφό. Κάτι πατρίδες εκεί κάτω στην Ν. Αμερική κάτι στη Ανατολή με την βία κάνουν την επιβολή των ισχυρών. Πρώτα μας κάνουν πλύση εγκεφάλου να ψηφίσουμε τον λαοπρόβλητο ηγέτη μας μετά <<που σε πονει και που σε αφήνει>> Μην νομίζεται ότι εμείς είμαστε έξω από τούτο το χορό . Τρώμε και εμείς τις ψιλές μας αλλά με το γάντι . Οι γυμνοσάλιαγκες των ΜΜΕ αναλαμβάνουν το λόγο της ωραιοποίησης φτου, φτου.
Επειδή περισσότερα νοήματα μπορώ να πω σε στίχους ν' αφήσω την πολυλογία μου .
Ο ΦΟΒΟΣ
Σπέρνουν το φόβο οι δυνατοί
αφού θεό δεν έχουν
σκοτώνουν ,θάβουν μα γιατί
ούτε αυτοί κατέχουν .
Ρόπαλα ασπίδες και σπαθιά
το φόβο σπέρνουν
ρίχνουν αβέρτα χημικά
να μας διαλύσουν ξαφνικά
στο φόβο θα μας σέρνουν .
Κρυφογελούν τ' αφεντικά
με φόβο ζουν τα δουλικά
μ' αίμα σέρνουν τα κορμιά
που 'χουν ποτίσει χημικά .
Μαστόροι είναι της ψευτιάς
στην εξουσία της λαμογιάς
πάντα σκορπούν τον τρόμο
για να φοβάται ο λαός
όταν θα βγει στο δρόμο .

Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου 2019

Καλημέρα ολούθε,
ε π ι κ ο ι ν ω ν ι α κ ό ς έ ν α .
Πολιτικός δεν είμαι. Απολίτιστος είμαι . Ότι αν είπει τις είμαι .
Καμιά φορά γράφω και αν στεναχωρώ φίλους δεν το κάνω από φθόνο αλλά από αγάπη για τον έρημο τούτο τόπο που κανένας δε κατέχει την αξία του μόνο όσοι έχουν γνωρίσει άλλους τόπους ,<<πολλών ανθρώπων οίδα άστεα και νόον έγνω>>
Να σε βλέπουν με δέος μόλις πεις την εθνικότητα σου , την χώρα σου και να φαντασιόνονται Μίνωες, Αλεξάνδρους , Αθηναίους , Ομήρους , Σοφούς , Μαθηματικούς , Γεωμέτρες ' Ιστορικούς , Λογοτέχνες , Θέατρα, Ποιητές , Παρθενώνες , μάρμαρα γλυπτά και τόσα άλλα <<ων ουκ εστι αριθμός>>.
Κανένας δεν μου ανέφερε ποτέ το <<ίδιον>> της φυλής μας
<<να μην ανέχεται ποτέ κανένα πιο μεγάλο>> <<βοήθα Θεέ μου μη φαγωθούμαι μεταξύ μας..>
Και όμως τρώμε τις σάρκες μας υπηρετώντας ξενόδουλα συμφέροντα ένθεν και ένθεν που μας πουλάν οι κάθε τυχάρπαστοι πολιτικοί μας. Μας πιπιλίζουν το μυαλό, μας κάνουν πλύση εγκεφάλου με τα μίντια και εμείς μωρόπιστοι κοντομνήμονες τα χάφτομαι και τους ψηφίζουμε .
Ειλικρινά, βαριέμαι να σχολιάσω την κάθε εντελώς αναμενόμενη παπαριά που συμβαίνει, σοβαρή ή γελοία. Έτσι θα πάει από 'δω και πέρα, και πολύ χειρότερα σύντομα. Ας προσέχαμε, κι εκείνοι που πήγαν και ψήφισαν Κούλη για να έρθει η αξιοκρατία κι η ανάπτυξη, αλλά και οι άλλοι, που κατέβηκαν σε μάχη με ντουντούκες ανίκανοι να αντιληφθούν στοιχειώδεις πολιτικές έννοιες, όπως το ότι ποτέ κανείς δεν έχασε τη μάχη της προπαγάνδας και κέρδισε εκλογές.
Τι θα κάνω τώρα, δεν ξέρω. Προς το παρόν, δεν καίγομαι να ψυχαγωγώ κανέναν είτε αυτά που γράφω είναι καλά, είτε είναι ένα μάτσο μπούρδες. Και αρνούμαι να δηλητηριάζομαι καθημερινά εισπνέοντας κάθε νέα δυσωδία που αναδύεται από τη χαβούζα της πολιτικής (και όχι μόνο) ζωής του τόπου. Δεν τα προλαβαίνει κανείς πια. Άσε που και να γράψω κάτι καυστικό για υπουργό ή τον κάθε ξενοσυμφεροντολόγο οσφυοκάμπτη δεν πρόκειται να αλλάξει απολύτως τίποτα.
Ω ταλαίπωρη Ελλάς που μας βλέπεις και γελάς.

Τετάρτη 24 Ιουλίου 2019

ΣΤΑΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ.
Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι το περιφρονημένο καλάμι θα ήταν τόσο σπουδαίο στην ζωή μας. Το καλάμι γνωστό πολυετές φυτό των υδροβιότοπων με άπειρες χρήσεις. Μικροί φτιάχναμε μαντούρες και φιαμπόλια, φυσοκάλαμα για την παραστιά κουταλοπιρουνοθήκες (ποιός θυμάται), σαλευτήρες για τον ξινόχοντρο (έπρεπε να σταθεί όταν ήταν έτοιμος) σαν πρόχειρη βακτηρία γιαγιάδων και πλείστες άλλες. Σαν υποκοριστικό, καλαμάκι, το χρησιμοποιούμαι εννοώντας τα σουβλάκια καθώς και να ρουφάμε τα δροσιστικά ποτά από τις συσκευασίες των και για να πίνουμε τους μοντέρνους καφέδες .
Δεν είναι βέβαια το ίδιο αλλά έτσι λέμε και το στέλεχος των δημητριακών και τα υπολείμματα του θερισμού καλαμιά (όπου δέναμε τα ζώα για να φάνε). Καλάμι εργαλείο ψαρέματος για τους ερασιτέχνες ψαράδες.
Καλάμι επίσης το κόκκαλο της κνήμης, το αντικνήμιο. Σπουδαίο όργανο γραφής και καλλιγραφίας πένα από καλάμι. Με το καλάμι λένε γράφτηκαν τα ευαγγέλια για να θυμηθούμε <<έθεσαν επί χειρός μου κάλαμο ίνα συντρίψω αυτούς ως σκεύη κεραμέος >> Αμήν.
Ως εδώ μία μακρά εισαγωγή .
Ο ζωμός έπεται. Το καλάμι εσχάτως έχει την θέση του ίππου. Η Ελλάδα είναι γεμάτη από καλαμο-καβαλάρηδες που πιστεύουν ότι είναι καλύτεροι , εξυπνότεροι , ομορφότεροι, σημαντικότεροι , πλουσιότεροι από ότι είναι στην πραγματικότητα. Καλά θα κάνουν να το λάβουν υπ όψιν οι πολιτικοί να μην το καβαλήσουν τώρα που η φήμη των τους βάρεσε κατακέφαλα κάνοντας τους να χάσουν το μέτρο.
Παρακολουθούμε εσχάτως. Κουστουμάκια ταγιεράκια νέα διακυβέρνηση του κράτους << Όζει μύρου και σκανδάλου>> φαίνεται πως η ίππευση του κάλαμου είναι μια από της εθνικές μας αρετές .
Επανίδρυση του κράτους των αυτοκρατόρων . << Ορε που πάμε ορέ>> που έλεγε ο αείμνηστος κωμικός μας. Η γιαγιά Ελένη που δεν θυμάται ημερομηνία γέννησης αλλά θυμάται ότι γεννήθηκε τον μήνα της Αγιάς Μαρίνας μου λέει <<Άλλη μας δείξανε και άλλη μας μπήξανε>> παιδί μου . Χρόνια της Πολλά , (όχι στα εκατό γιατί κοντοζυγώνει.)

 Στάση Πέμπτη.
Εμπρός  , εμπρός  ξεκίνησε το κράτος που ήταν σταματημένο .  Ακούσαμε τις εξαγγελίες ακούσαμε τις αντιθέσεις   και τώρα δουλειά.  Κάθε κατεργάρης στο πάγκο του.  Ας  κάνουμε μερικές σκέψεις  αναδρομικά . Κάποτε υπηρετούσα  σ’  ένα παλιοβάπορο που πολλές φορές  παίρναμε φωτιές στη μηχανή  σάπια τα καταστρώματα, τρύπες  στις δεξαμενές και όλο τρέχαμε να φτιάχνομαι τις ζημιές.  Τότε λοιπόν όλοι λέγαμε σε τι κάτεργο έχουμε μπαρκάρει . Πέστε μου τώρα εμείς είμαστε κατεργάρηδες  επειδή  είμαστε στο κάτεργο. ? Υπάρχει μια μικρή διαφορά . Κάτεργα παλαιότερα έλεγαν και της πλωτές φυλακές όπου για σωφρονισμό  έβαζαν τους κλέπτες τους απατεώνες και κάθε λογής εγκληματίες  τους  έδεναν με αλυσίδες στους πάγκους για να τραβούν κουπί να προχωρούν οι γαλέρες . Αυτοί ναι ήταν κατεργάρηδες.  Κάθιζαν στο πάγκο τους . Λόγω του ηθικού των κατεργάρηδων  ο όρος απέκτησε σημασία του πονηρού  αυτού που κάνει τεχνάσματα για να πετύχει τους σκοπούς του και φυσικά ίδιον όφελος .  Έτσι λοιπόν έχουμε την κατεργαριά  που σημαίνει δολιότητα απάτη .
Καμιά φορά όμως την κατεργαριά  λέμε και επαινετικά  για τον επινοητικό,  με συμπάθεια, με ανεκτικότητα . Τι έκανε πάλι  ο κατεργαράκος   ή η κατεργαρούλα  ειρωνευτικά , θωπευτικά, θαυμαστικά .
Αν θέλουμε να έχουμε τάξη μετά από διαταραχές  λέμε <<κάθε κατεργάρης στο Πάγκο του>> και βέβαια αν εμείς είμαστε λίγο πονηρούληδες  Άντε να πούμε<< μεταξύ κατεργάρηδων ειλικρίνεια>>  
Νομίζω αυτό  το τελευταίο χαρακτηρίζει  διαχρονικά τις κυβερνήσεις της Ελλάδος  μετά τον Σόλωνα  τον Αθηναίο, με ελάχιστες εξαιρέσεις .  Δηλαδή είναι αρετή  το να μετέρχεσαι δολίων μεθόδων για να καταλάβεις την εξουσία . Εμείς <<ο κυρίαρχος λαός >> δημόσια επαινούμαι τους κατεργαράκους  που μας κορόιδεψαν μετά τους  απαξιώνουμε και τους υβρίζουμε… όλοι ίδιοι είναι .  Όλα τα κράτη έχουν τους ηγέτες τους που ο λαός τους επέλεξε . Εμείς οι κατεργάρηδες  εκλέγουμε άλλους αρχηκατεργάρηδες για να κάνουν τις κατεργαριές.
Τώρα πόσο κατεργάρηδες  θα αποδειχτούν θα δούμε . <<Σπολλάτη>> που λέει η θεία Ελένη  <<Η καλή μέρα από την ταχινή φαίνεται>>.    Αμήν