ΣΤΑΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ.
Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι το περιφρονημένο καλάμι θα ήταν τόσο σπουδαίο στην ζωή μας. Το καλάμι γνωστό πολυετές φυτό των υδροβιότοπων με άπειρες χρήσεις. Μικροί φτιάχναμε μαντούρες και φιαμπόλια, φυσοκάλαμα για την παραστιά κουταλοπιρουνοθήκες (ποιός θυμάται), σαλευτήρες για τον ξινόχοντρο (έπρεπε να σταθεί όταν ήταν έτοιμος) σαν πρόχειρη βακτηρία γιαγιάδων και πλείστες άλλες. Σαν υποκοριστικό, καλαμάκι, το χρησιμοποιούμαι εννοώντας τα σουβλάκια καθώς και να ρουφάμε τα δροσιστικά ποτά από τις συσκευασίες των και για να πίνουμε τους μοντέρνους καφέδες .
Δεν είναι βέβαια το ίδιο αλλά έτσι λέμε και το στέλεχος των δημητριακών και τα υπολείμματα του θερισμού καλαμιά (όπου δέναμε τα ζώα για να φάνε). Καλάμι εργαλείο ψαρέματος για τους ερασιτέχνες ψαράδες.
Καλάμι επίσης το κόκκαλο της κνήμης, το αντικνήμιο. Σπουδαίο όργανο γραφής και καλλιγραφίας πένα από καλάμι. Με το καλάμι λένε γράφτηκαν τα ευαγγέλια για να θυμηθούμε <<έθεσαν επί χειρός μου κάλαμο ίνα συντρίψω αυτούς ως σκεύη κεραμέος >> Αμήν.
Ως εδώ μία μακρά εισαγωγή .
Ο ζωμός έπεται. Το καλάμι εσχάτως έχει την θέση του ίππου. Η Ελλάδα είναι γεμάτη από καλαμο-καβαλάρηδες που πιστεύουν ότι είναι καλύτεροι , εξυπνότεροι , ομορφότεροι, σημαντικότεροι , πλουσιότεροι από ότι είναι στην πραγματικότητα. Καλά θα κάνουν να το λάβουν υπ όψιν οι πολιτικοί να μην το καβαλήσουν τώρα που η φήμη των τους βάρεσε κατακέφαλα κάνοντας τους να χάσουν το μέτρο.
Παρακολουθούμε εσχάτως. Κουστουμάκια ταγιεράκια νέα διακυβέρνηση του κράτους << Όζει μύρου και σκανδάλου>> φαίνεται πως η ίππευση του κάλαμου είναι μια από της εθνικές μας αρετές .
Επανίδρυση του κράτους των αυτοκρατόρων . << Ορε που πάμε ορέ>> που έλεγε ο αείμνηστος κωμικός μας. Η γιαγιά Ελένη που δεν θυμάται ημερομηνία γέννησης αλλά θυμάται ότι γεννήθηκε τον μήνα της Αγιάς Μαρίνας μου λέει <<Άλλη μας δείξανε και άλλη μας μπήξανε>> παιδί μου . Χρόνια της Πολλά , (όχι στα εκατό γιατί κοντοζυγώνει.)
Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι το περιφρονημένο καλάμι θα ήταν τόσο σπουδαίο στην ζωή μας. Το καλάμι γνωστό πολυετές φυτό των υδροβιότοπων με άπειρες χρήσεις. Μικροί φτιάχναμε μαντούρες και φιαμπόλια, φυσοκάλαμα για την παραστιά κουταλοπιρουνοθήκες (ποιός θυμάται), σαλευτήρες για τον ξινόχοντρο (έπρεπε να σταθεί όταν ήταν έτοιμος) σαν πρόχειρη βακτηρία γιαγιάδων και πλείστες άλλες. Σαν υποκοριστικό, καλαμάκι, το χρησιμοποιούμαι εννοώντας τα σουβλάκια καθώς και να ρουφάμε τα δροσιστικά ποτά από τις συσκευασίες των και για να πίνουμε τους μοντέρνους καφέδες .
Δεν είναι βέβαια το ίδιο αλλά έτσι λέμε και το στέλεχος των δημητριακών και τα υπολείμματα του θερισμού καλαμιά (όπου δέναμε τα ζώα για να φάνε). Καλάμι εργαλείο ψαρέματος για τους ερασιτέχνες ψαράδες.
Καλάμι επίσης το κόκκαλο της κνήμης, το αντικνήμιο. Σπουδαίο όργανο γραφής και καλλιγραφίας πένα από καλάμι. Με το καλάμι λένε γράφτηκαν τα ευαγγέλια για να θυμηθούμε <<έθεσαν επί χειρός μου κάλαμο ίνα συντρίψω αυτούς ως σκεύη κεραμέος >> Αμήν.
Ως εδώ μία μακρά εισαγωγή .
Ο ζωμός έπεται. Το καλάμι εσχάτως έχει την θέση του ίππου. Η Ελλάδα είναι γεμάτη από καλαμο-καβαλάρηδες που πιστεύουν ότι είναι καλύτεροι , εξυπνότεροι , ομορφότεροι, σημαντικότεροι , πλουσιότεροι από ότι είναι στην πραγματικότητα. Καλά θα κάνουν να το λάβουν υπ όψιν οι πολιτικοί να μην το καβαλήσουν τώρα που η φήμη των τους βάρεσε κατακέφαλα κάνοντας τους να χάσουν το μέτρο.
Παρακολουθούμε εσχάτως. Κουστουμάκια ταγιεράκια νέα διακυβέρνηση του κράτους << Όζει μύρου και σκανδάλου>> φαίνεται πως η ίππευση του κάλαμου είναι μια από της εθνικές μας αρετές .
Επανίδρυση του κράτους των αυτοκρατόρων . << Ορε που πάμε ορέ>> που έλεγε ο αείμνηστος κωμικός μας. Η γιαγιά Ελένη που δεν θυμάται ημερομηνία γέννησης αλλά θυμάται ότι γεννήθηκε τον μήνα της Αγιάς Μαρίνας μου λέει <<Άλλη μας δείξανε και άλλη μας μπήξανε>> παιδί μου . Χρόνια της Πολλά , (όχι στα εκατό γιατί κοντοζυγώνει.)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου