Πέμπτη 13 Οκτωβρίου 2022

 Καλημέρα σκέτη ,

Μα θα μου πείτε πως μπορεί να πει κάποιος καλημέρα με τούτα και τ' άλλα.
Είπα να σκάσω , να μην γράψω τίποτα, μα έχω κρεπάρει με αυτά που συμβαίνουν . Οχετός . δυσώδης σήψη, παρακμή , αποσύνδεση , αποτροπιασμός , εξευτελισμός .
Λιγνάδης, Πισπιρίκου, Μίχος, Καλλιτέχνες, Προπονητές, παπαδοδεσποτάδες και τόσοι και τόσοι.
Να έχουμε να λέμε , να κάνουμε υποθέσεις, ομηρικές συζητήσεις στα ΜΜΕ ν' αποπροσανατολίζουν το μυαλό μας από τα προβλήματα . Ηταν 213 ήταν 10 έμειναν 2 Τα ονόματα να βγουν να μας το πουν . Τίνα τα κάνεις τα ονόματα ? Μήπως θα τιμωρηθούν ? Νομίζω όλη η κοινωνία είμαστε με την θέληση μας ή χωρίς βιαστές με την συμπεριφορά μας .
Η <<Ελλάς εάλω>> εμείς κουλουριαζόμαστε από την σωστή πλευρά της Ιστορίας . Η ιστορία γράφετε μετά και κανείς δεν ξέρει που θα πέσεις .
Διεθνής εξευτελισμός η μούγκα μας, η στέρηση της ελευθερίας η υποταγή μας δεν ήταν ποτέ τόσο μεγάλη και επικίνδυνη όσο τώρα. Τα περήφανα γηρατειά έγιναν κακομοιριά. Οι νέοι δουλοπάροικοι μέσα στη χώρα. Οι οικογενειάρχες αγκομαχούν να τα βγάλουν πέρα . Κρίμα στην κατάντια μας.
Εγώ πάντως λέω μόνο ΦΤΟΥ μας.

Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2022

δεν εισουν πλάι μου

 Δεν ήσουν πλάι μου.

Παραδόθηκα στις φθινοπωρινές μαγείες
άπλωσα το χέρι να σου
δείξω το φύλλο που πέφτει
δεν ήσουν πλάι μου.
Οι μέρες τρέχουν ασταμάτητα
περνούν βιαστικά
σαν τα σύννεφα
άπλωσα το χέρι στα μαλλιά σου
δεν ήσουν πλάι μου.
Περπατώ στο δρόμο
ήλιος ακόμα καίει
κιτρινίζουν τα φύλλα στα δέντρα
βήμα αργό μελαγχολία παντού
δεν ήσουν πλάι μου.
Σουρουπώνει λιγοστεύει το φως
να τ' αστέρια και το φεγγάρι
άπλωσα το χέρι, να ο Σείριος
και ο Αλντεμπαράν
εσύ δεν τον είδες
δεν ήσουν πλάι μου.
Καραμέλος

Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2022

La Covenas

 Λένε πως είναι πιο ζεστή η θάλασσα του κόσμου

και πως τα ψάρια της βρασμένα τα ψαρεύουν

κάποτε εκεί γνώρισα τις ομορφιές του κόσμου

κορίτσια λυγερόκορμα μπροστά μου να χορεύουν.

Ωσάν μπεγίρι αραβικό οι φλέβες μου φουσκώνουν
γαλάζιες λίμνες οι ματιές μου θόλωναν το νου
μουλάτες κόρες και ξανθιές το σώμα χαρακώνουν
tumpa la cama mi amore δεν είμαι καποιανού.

Ο λόγος που μου πέταξες, extranjero tυ me gusta
έριξες χίλιες αστραπές τα σώματα μας φταίνε
λάγνο κορμί, φανταστικό, κρυμμένο μες την φούστα
cien mil pesos perfavor, την τσέπη μου να καίνε.

Έγραφες πάνω στο κορμί, φιλιά, σινιάλα ερωτικά
πέρασαν χρόνια τ’ όνειρο- όνειρο πάντα μένει
μη λησμονάς τις όμορφες νύχτες σε μέρη εξωτικά
μα ο κόσμος που ταξίδεψες λαμπάδα ειν’ σβησμένη.

αγκαλιά που δεν δόθηκε.

 Τα συναισθήματα μοιάζουν στη θάλασσα 

πότε όμορφα γαλήνια που σε ηρεμούν

άλλοτε φουρτουνιασμένα να σε πνίγουν .

Οι εποχές μας γερνάνε
η ψυχή αλώβητη βγαίνει
η ματιά να λάμπει στο μισό-φως
το στόμα κάτι να θέλει να πει.

Μια πρόσκληση, γεύμα για δυο
πως να ταξιδέψεις στην θάλασσα
των συναισθημάτων.
Η πίκρα ,η μοναξιά, η μοίρα
όλα μαζί και χωριστά
ποιο δίκαιο όλα άδικα
μ' ακόμα αντέχεις.

Σε μυστικές πυρκαϊές
να καις τα φτερά σου
Να στέκεσαι στο χαράκι της υπομονής
περιμένοντας τα σαράντα κύματα
να ξεπλύνουν τον πόνο.

Μετρήθηκες με τον θάνατο
είχες τον άνεμο της Παναγιάς στην Καρδιά
Περιμένεις ακόμα λευκό πανί
απ το πέλαγος που δεν ήρθε ποτέ
μην πέσεις ακόμα σίγουρα αξίζεις
μια αγκαλιά που δεν δόθηκε.

Τετάρτη 5 Οκτωβρίου 2022

 Φάρος θέλω να γίνω

Περίεργα από παιδί τα όνειρα αγάπησα
τους δρόμους του νερού και της αλμύρας
στη μοναξιά μου ποτέ δεν σκιάστησα
δεν πίστεψα στα θαύματα της μοίρας.
Οι θάλασσες βαριά με νανουρίσαν
το φως και η σκιά, κορόιδευαν το σώμα
τα όνειρα μου απ το μυαλό μου σβήσαν
μεγάλωσα μα φαίνεται ν’ αντέχω ακόμα.
Τις νύχτες θαλασσί βάφω τα όνειρα μου
και παίρνει το κορμί θαλασσινό ένα χάδι
θα μένω στάσιμος στην κοσμοχαλασιά μου
να γίνω φάρος καραβιών μες το σκοτάδι .

 Προσδοκίες

Στα πέλαγα
με κατακόρυφα όνειρα
που καλά γνωρίζω
συναντώ την ψυχή μου
όταν κλαίει.
Τότε κοιτώ τον ουρανό
πίσω από το άλφα του Κενταύρου.
Εκεί ΄λένε κατοικεί ο Θεός
και απορώ ποιος απ' όλους.
Σταματώ εδώ
δεν προχωρώ
να μην χάσω
τις λαμπρές ακτίνες του Ήλιου
στην πρώτη τους αίγλη
που είναι γεμάτες προσδοκίες.