Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 2026

 Ξεχασμένος ναυτικός

Για πού να πας; ταλαίπωρος, κακόμοιρος
να καρτερείς το τίποτα, θάλασσα ή στεριά
κυνήγησες το όνειρο και έχεις γίνει όμηρος
και μόνο η νοσταλγία σου πονά σαν μαχαιριά.
Το γέλιο σου, τη λύπη σου λιμάνια ενοστάλγησες
το αργυρό φεγγάρι σου για πάντα έχει χαθεί
σε αφιλόξενο βυθό βρέθηκες, και ναυάγησες
σ' ένα θάνατο αργό, βουλιάζεις πιο βαθύ
Ο γλάρος που είχες οδηγό σ’άλλο καράβι πέταξε
ο χάρτης σου ξεθώριασε απ’ την πολύ βροχή
γελάστηκες και πίστεψες τον κόσμο που σου έταξε
και γελασμένος ξεκινάς πάλι από την αρχή.
Πολυκαιρία στο νερό το πλοίο σου πια σάπισε
τρίζουν τα σανίδια του και φεύγουν τα καρφιά
ένα κορίτσι κάποτε θυμάσαι που σ’αγάπησε
και στο κρεβάτι μ’ άλλονε κουρνιάζει συντροφιά.
Τα θαύματα π’ αντίκρισες, τις θάλασσες που γνώρισες
εικόνες στείρες, αδειανές και κούφια σκηνικά
η μοίρα σου που ενέδωσε και μοναχός την όρισες
βουλιάζει κάπου ανάμεσα σ’ ιδέες κι ιδανικά.
Τώρα..
Συνταξιούχος στάσιμος που ο άνεμος μου κόπασε
μάταια ψάχνω, προσπαθώ να πιάσω τα κουπιά
η μουσική που αγάπησα απότομα μου σιώπησε
και την μικρή γοργόνα μου δεν θ’ ανταμώσω πια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου