Ο άστεγος της πλατείας
Σε μια κουβέρτα τυλιχτός μες την μικρή πλατεία
με δίχως λόγο και σκοπό χαμένος στο σκοτάδι
κρυμμένος απ τα βλέμματα χαμένος στη πορεία
Τι άραγε σκεφτώτανε , τι είχε στο μυαλό του
ή ξαφνικά τρελάθηκε και έγινε σοφιστής
γιατί αυτή η μοναξιά να 'ναι για το καλό του
στη δίκη του δεν θέλησε να πάει για δικαστής .
Από τα μάτια καρτερεί το νεύμα του ο σκύλος
κάποια αποφάγια που πετούν μαζί να μοιραστούν
μονάχα αυτός του έμεινε μοναδικός του φίλος
πάντα μαζί να τρέφονται ή αντάμα να πεινούν .
Σύστημα ανθρωπόμορφο του στέρησε τη ζήση
τερτίπια των πολιτικών και άλλων νομικών
την δυστυχία όλοι τους δεν έχουνε γνωρίσει
κλέβουν, και απάτες κάνουνε σε βάρος των φτωχών.
Το κρύο καταχείμωνο απόψε θα τον ψύξει
μα ο σκύλος μοναχά του γλύφει τις πληγές
ο ήλιος χειμωνιάτικος πάει και αυτός να δύσει
παίρνει τον σκύλο αγκαλιά το ίδιο όπως χθες .
καπετα-Γιάννης (καραμέλος)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου