Αύριο λένε είναι του παράλυτου. Λοιπόν εορτάζομαι. Είμαστε παράλυτοι στο μυαλό. Έτσι τουλάχιστον μας έχουν καταντήσει οι τηλεοράσεις που μας ποτίζουν με διαφημίσεις και ψέμματα με τα νέα και όλες τις κοκορομαχίες των βολευτών . Αγωνιούν για την καρεκλίτσα των και τα ωφέλοι της . Εγώ δεν θα κουβαλήσω λάσπη σε κανένα και μετά να μου την πετάξει στα μούτρα. Θα ψηφίσω . Ναι θα ψηφίσω εκια που κατέχω . Όλοι να πάμε να ψηφίσουμε. Είναι το μεγαλύτερο δικαίωμα μας ΑΜΉΝ.
Στο καφενεδάκι αντίκρυ στη θάλασσα
έβλεπα να βγαίνουν από τα κύματα
οι ναυαγοί που τη ζωή τους χάλασαν
και δεν ενταφιάστηκαν στα μνήματα.
Αυτοί που κάποτε ήταν συντρόφοι μου
χάθηκαν στις μαύρες θάλασσες
σε λιακάδα σε μπουνάτσα ή συννεφιά
σαν αδέσποτα σκυλιά ουρλιάζοντας.
Εκείνοι που μπάρκαραν σε σάπια πλοία
στα ίδια τους τα δάκρυα ναυάγησαν
δεν είχαν ελπίδα ούτε και σωτηρία
ούτε μια ευχή γι αυτούς χαλάλισαν.
Τόσοι πολλοί απ την θάλασσα βγήκαν
άρχισαν δια βοής να με καλούν
όλοι τους ο ένας στο άλλο σπρωχτήκαν
και όλοι μαζί με μια φωνή να τραγουδούν.
Κατέβα μαζί μας στα βαθιά
να γευθείς το σκοτάδι της αγάπης
μη φοβηθείς προχώρα μακρυά
θα βρεις όλα τα όρια της απάτης.
Η αύρα μου φέρνει μυρωδιές
άρχισε σιγά και βραδιάζει
πρώτη φορά του κόσμου ευωδιές
αύριο καινούργια μέρα χαράζει.
Τίποτα δεν χάθηκε ακόμα.
καραμέλος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου