Τρίτη 8 Δεκεμβρίου 2020

 

 

 Ότι θυμάται κανείς.

Ο Ατλαντικός ήταν υπέροχος αυτή την εποχή . Δεν κουνιόταν φύλλο. Το δεξαμενόπλοιο «Αγια Ελένη» έπλεε νωχελικά με 13,5 μίλια φορτωμένο με 65000 τόνους Μαζούτ από τις προβλήτες της  SHEVRON του NEW JERSAY για το ΤΑΜΠΙΚΟ του Μεξικού.  Θα ξεφόρτωνε στην Ηλεκτρική εταιρία και θα φόρτωνε μετά από την ΡΕΜΕΧ  GRUDE LIGHT  για επιστροφή . Ήταν το τρίτο ταξίδι. (PEMEX …PETROLEOS MEXICANOS)

Το πλήρωμα είχε διασυνδέσεις στο ΤΑΜΠΙΚΟ πέρναγε υπέροχα διασκεδάζοντας ξεχνώντας την μοναξιά και την  αλμύρα.  Ανοιχτά από το CAPE HATTERAS   φτου να μην ματιαστεί κάλμα μπουνάτσα. Είχαν περάσει δυο τρεις μέρες από την μεγάλη εορτή του Αγίου μας και είπαμε να τον τιμήσουμε  όπως αξίζει στον προστάτη μας .

Φώναξα τον ΗΑSSAN τον Αιγύπτιο μάγειρα και τον βοηθό του τον ΑLBERTO τον Φιλιππίνο και τους έδωσα τις σχετικές οδηγίες για το γιορτινό τραπέζι. Αρνί στην σούβλα , μακαρονάδες σαλάτες και ότι άλλο για τους λίγους πατριώτες και Αιγύπτιους  για δε τους ανατολίτες Lechon baboy, Sabao,chap soy  και ότι άλλο ζητούσε η αχόρταγη πείνα τους.

Χορός τραγούδια κιθάρα και ακορντεόν από τους καλλιτέχνες του πληρώματος  υπήρχαν και αυτοί, μπύρες κατά βούληση χωρίς έκτροπα. Η διασκέδαση κράτησε μέχρι το βράδυ με ευχές γαλήνιες θάλασσες και του χρόνου στα σπίτια μας . ….

Στο ΤAMPIKO Πλευρίσαμε από δεξιά. Επιβιβάστει ο Ιατρός και αφού εξέτασε όλα τα πιστοποιητικά υγείας (Υellow cart) του πληρώματος μας έκανε τάχα ότι είχαμε πρόβλημα για τα καναρίνια που ένας φιλο-πτηνολόγος του πληρώματος είχε στην κατοχή του . Με δυό κούτες Μarlboro μας έδωσε τελικά ελευθεροκοινωνία. Free prtique.

 

Επέβησαν μετά οι αρχές, το τελωνείο, το λιμεναρχείο, ο αντιπρόσωπος  (Agent) και οι παραλήπτες του φορτίου τους δώσαμε τις φορτωτικές και από δύο κούτες τσιγάρα ΚΕΝΤ . Ορισμένοι δεν τα ήθελαν γιατί προτιμούσαν Μarlboro . Τα ανταλλάξαμε και τα πήραν όλα.

 Οι παραλήπτες με πληροφόρησαν ότι θα συνδέσουν τις Σωλήνες εκφόρτωσης αλλά δεν θα βάλουμε μπροστά  γιατί οι δεξαμενές της ξηράς ήταν γεμάτες και θα χρειαστούν 12 ώρες περίπου για άδειασμα.

 

Μόλις έγινε γνωστό αυτό στο πλήρωμα άρχισε το γλέντι

Όλοι ετοιμαστήκαν για εξόδου. Υποπλοίαρχοι , αντλιωροί, μηχανικοί νέοι γέροι . Είπα να τους κάνω την χάρη. Κράτησα ένα μηχανικό με κατεβασμένη την μουτράκλα του μέχρι πανιόλο και ένα ναύτη και έδωσα σε όλους την άδεια για διασκέδαση  (alegria)

 

Το Tampico, οι περισσότεροι το ήξεραν είχαν και διασυνδέσεις. Πήγαιναν στην rua del Sol να κάνουν παρέα σε κάτι "μοναχικές ψυχές", άλλες με μίνι, άλλες με παντελονάκι κολλητό και άλλες με σορτσάκι που για να το δεις, έπρεπε να ψάξεις καλά. Οι κούκλες, ότι και να φορούσαν, ήταν σκέτες κούκλες.  Θα κάθιζαν να πιούν και καμιά Tequila "Camino Real"ή καμιά μπύρα ‘’Del Sol’’ Φυσικά, το ένα ποτό  έφερνε το άλλο και το άλλο, το παράλλο, μέχρι να γυρίσουν στο πλοίο ψιλοτρεκλίζοντας!!

 

Εδώ είχα γνωρίσει ένα φίλο και κοντοχωριανό τον Κώστα τον Γιακουμάκη από το Κεντρί Ιεραπέτρας. Ήταν κάποτε 2ος Μηχανικός σε κάποιο καράβι αλλά ο έρωτας της Μεξικάνας τον έκανε μπιτσικόμη (αυτός που εγκαταλείπει το πλοίο και μένει στην στεριά)

 Ξύπνιος Κρητίκαρος  κατάφερε να γίνει σημαντικό μέλλος και στέλεχος της εδώ κοινωνίας . Άνοιξε μια Fereteria κινγκαλερία με παντός είδους σιδερικά σχοινιά και ότι φανταστείτε. Όλοι οι Μεξικάνοι τον αγαπούσαν τον φώναζαν Greco . Έφτασε να γίνει και αντιδήμαρχος.

 

Πολλές φορές ερχόταν και με έπαιρνε να πάμε στο σπίτι του για φαγητό και θαύμαζα την τεράστια γαλανόλευκη που είχε φιλοτεχνήσει στον εξωτερικό τοίχο του σπιτιού του.

 

Τον πήρα τηλέφωνο .

-Να έρθω να σε πάρω.

-Όχι του λέω σήμερα τους έβγαλα όλους έξω και είμαι ένδον.

-Οκα όκα μου λέει. Αύριο κανονίζω για φαγητό σπίτι.  

 

Εσείς δε με την καλημέρα μου να περιμένετε . Έχω πολύ δουλειά.

 

Καπετα-Γιάννης.    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου